اگر مثل توئی در آسمان بود

اگر مثل توئی در آسمان بود
خدا در عشق تو شب نیمه جان بود
دلش همچو دل من بیقرار و
غمش در شعر او آتشقشان بود

اگر مثل توئی در آسمان بود
دلش دریا و عشقش بیکران بود
نگاهش قبله گاهی باشکوه و
دو پلکش محور ثبت زمان بودـ

اگر مثل تویئ در آسمان بود
کمند زلف او چون کهکشان بود
همه حور و ملک بی خواب بودن
تمام عشقشان از عمق جان بود

اگر مثل تویی در آسمان بود
همین شیطان بمانند من(منه) مرد
چنان محو تماشای تو میشد
که هر شب پیش پایت سجده میکرد

اگر مثل توئی در آسمان بود
دلش همچو دلت آئینه سان بود
خودش وقف کسی و مهربان بود
گمانم او خدای این جهان بود

شعر را برای حضرت بانو خواندم

فرمودند:

تو که راس میگی فقط بی زحمت ظرف ها رو بشور تا من خدایی کنم